Grand Theft Auto IV

Czwarta odsłona GTA to powrót do Liberty City jako Niko Bellic, jugosłowiański imigrant, weteran wojny bałkańskiej, który poszukuje dwóch dawnych kompanów z oddziału. We trójkę są jedynymi osobami, które przeżyły zasadzkę, a któryś z nich zdradził resztę kompanów. Niko szuka zemsty.
Ogólnie gra, pod względem graficznym, interfejsu, i ogólnego schematu rozgrywki, jest bardzo podobna do GTA 3, GTA Vice City i GTA San Andreas. Na szczęście zrezygnowano z konieczności biegania na siłownię. Wyeliminowano również poziomy umiejętności używania pojazdów i broni. Zostały niestety poziomy kontaktów z różnymi osobami, ciągłe telefony od nich z propozycjami wyjścia na bilard, kręgle, randki, picie itp, były bardzo denerwujące i całkowicie je ignorowałem.
Gra na padzie pozwala na włączenie opcji automatycznego celowania co znacznie ułatwia rozgrywkę. Ogólnie używanie wszelkiego rodzaju broni jest bardzo proste i przyjemne. Prowadzenie pojazdów początkowo sprawia dużo problemu, ścinanie lamp i pieszych przy każdym zakręcie to norma, jednak po jakimś czasie można się przyzwyczaić i płynnie wykonywać wszystkie manewry nawet przy dużych prędkościach. Jedna z pierwszych misji wymagała uczestnictwa w wyścigu sportowym samochodem, jeżdżąc po chodnikach zamiast po drodze nie mogłem nawet dogonić przeciwników, pod koniec, gdy wróciłem do tej misji, od razu dojechałem do mety pierwszy pozostawiając w tyle całą resztę. Prawdopodobnie podobnie było by z helikopterami, niestety zbyt mało czasu im poświęciłem i latanie nimi było dość kłopotliwe.
Ogólnie fabuła jest bardzo ciekawa i wciągająca, a misje, mimo ich dużej ilości, zachowują za każdym razem oryginalność i nie są męczące. No może poza ostatnią misją, do której wyjątkowo musiałem podchodzić chyba z dziesięć razy ;) Cała rozgrywka zajęła mi 33 godziny i ukończyłem grę zaledwie w 60%, gdyż nie chciało mi się szukać wszystkich gołębi, samochodów dla dilera, kończyć wszystkich rajdów czy też innych głupawych wyzwań.
Ocena: 4/5

J. Edgar

J. Edgar Hoover był założycielem i dyrektorem FBI przez 48 lat. Swoje obowiązki pełnił za kadencji ośmiu prezydentów i stał się symbolem nieugiętości prawa w USA. Film przedstawia jego życie zawodowe, gdyż prywatnego praktycznie nie miał. Aż do śmierci matki żył z nią pod jednym dachem, nigdy się nie ożenił anie nie miał romansu. Krążyły pogłoski o jego homoseksualnych skłonnościach i związku ze swym zastępcą. Na tym aspekcie skupił się Clint Eastwood reżyserując ten obraz, w którym Hoover przedstawiony jest jako zawistny, uparty, skryty i ogarnięty manią obrony kraju przed wszystkimi zagrożeniami. To nie on był prekursorem amerykańskiej manii prześladowczej, ale na pewno walnie przyczynił się do jej rozwoju. 

Film jest dość ciężki, ale opowiada o bardzo złożonej i kontrowersyjnej postaci bez wyraźnego osądzania. Przedstawienie wielu zasług dla kraju skonfrontowano z manią wielkości oraz żądzą władzy.

Ocena: 3/5

Extremely Loud & Incredibly Close

Oskar to dziecko o niezwykłej wrażliwości powiązane z ojcem grubą nicią zrozumienia i przyjaźni. Matka stanowi w tym związku niemal wyłącznie tło. Niestety ojciec ginie podczas tragicznych wydarzeń 11.09 co stanowi olbrzymi cios dla chłopca i matki. W domu ogarniętym ciszą chłopiec odnajduje, wśród rzeczy ojca, tajemniczy kluczyk w kopercie podpisanej Black. Podążając za wspólną pasją zagadek Oskar postanawia odnaleźć pasujący do klucza zamek, przedłużając w ten sposób wieź z ojcem. Słowo Black identyfikuje jako nazwisko i szczegółowo rozplanowuje odwiedzenie wszystkich osób o takim nazwisku w Nowym Jorku. Poznaje w ten sposób wielu ludzi, którzy w większości przypadków okazują mu niezwykłą życzliwość. Po pewnym czasie dołącza do niego niemy dziadek, którego podobieństwo do ojca, poważne potraktowanie zadania oraz wspólna strata przyczynia się do stworzenia emocjonalnej więzi. Matka w tym wszystkim sprawia wrażenie nieobecnej i obojętnej, ostatecznie okazuje się jednak, że przejrzała zamysł syna niemal od samego początku i uważnie śledziła jego poczynania, a nawet uprzedzała jego wizyty u obcych ludzi i przygotowywała ich na jego nadejście. W końcu chłopcu udaje się rozwiązać zagadkę klucza, który w rzeczywistości był przeznaczony dla jednej z odwiedzonych osób i zawierał wyznanie innego zmarłego ojca do swego syna. Ojciec Oskara zdobył go przypadkiem zakupując na wyprzedaży dzbanek z tajemniczą zawartością. Mimo niepowodzenia w odnalezieniu ostatniego kontaktu z ojcem, Oskar nawiązuje kontakt z matką i dziadkiem dzięki czemu przezwycięża swe lęki przed otaczającym go światem oraz pozwala zapomnieć o traumie jaką przeżył po tragicznej śmierci ojca. 

Film pokazuje wydarzenia z 11 września z pozycji osób, które utraciły wówczas kogoś bliskiego. Zupełnie pominięte zostają tu powody ataku czy też jego późniejsze konsekwencje. W obliczu osobistej tragedii staje się to całkowicie nieistotne. Jedynymi nawiązaniami do tych wydarzeń są zdjęcia wyskakującej z wieżowca osoby, w której Oskar dopatruje się swego ojca oraz jego ostatnie telefony nagrane na automatyczną sekretarkę, w których słychać jedynie prośbę o odezwanie się i hałas walącego się budynku. Sceny te są aż za bardzo melodramatyczne, jednak ich odbiór przez kilkuletnie dziecko jest przerażająco drobiazgowy. Ostatnią wiadomość chłopiec rozebrał niemal na części dokładnie zapamiętując ilość nawoływań, długości przerw między nimi oraz dźwięki w tle. Uświadamia to jak wielkie piętno zostało odciśnięte w psychice syna słyszącego ostatnie słowa kochanego ojca. 

Ocena: 4/5

Warrior

Film o dwóch braciach, którzy rozstali się ze sobą wraz z rozstaniem rodziców. Teraz spotykają się ponownie na turnieju MMA by walczyć o główna nagrodę 5 mln dolarów. Każdy potrzebuje tych pieniędzy z innych powodów. Starszy brat ma niespłacony kredyt za dom i grozi mu odebranie posiadłości przez bank. Młodszy obiecał wesprzeć żonę po koledze z wojska, który zginął w Iraku. Obaj docierają do finału i spotykają się na ringu. Wygrywa starszy brat kontuzjując swego przeciwnika, jednak w ostatniej rundzie walki dochodzi między nimi do porozumienia i przebaczają sobie wzajemnie nagromadzone przez lata żale.

Film mimo naiwności dążeń obu braci oraz zbędnej brutalności walk bardzo realistycznie przedstawia konflikt między rodzeństwem, a ostatnia scena pojednania, mimo irracjonalnego otoczenia sprawia wrażenia autentycznej.

Ocena: 3/5

Neverland

Kolejna inscenizacja przygód Piotrusia. Tym razem autorzy postarali się wyjaśnić całą historię za pomocą pseudonaukowych teorii. Średniowieczny mag stworzył kulę, która była portalem do planety leżącej w centrum wszechświata, gdzie czas nie istnieje.  Przez wieki kula ta przyczyniła się do przeniesienia do Nibylandii pirackiego okrętu wraz z załogą oraz plemienia Indian. Nowatorskie w tej opowieści jest podejście do postaci Hooka, który jest opiekunem Piotrusia i jego kolegów. Troskliwie się nimi zajmuje ale szkoli ich na złodziei grasujących po ulicach Londynu. Po przeniesieniu do innego świata, Hook sprzymierza się z piratami skuszony wizją bogactwa i władzy rozpostartą przed nim przez ich kapitan, atrakcyjną i energiczną kobietą rządzącą zgrają rabusiów. Hook dąży do odzyskania kuli, dzięki której będzie mógł przenieść z Londynu żołnierzy i broń, dzięki którym podbiją nową krainę. Piotruś wraz z przyjaciółmi i Indianami przeciwstawiają mu się i ostatecznie więzią go tu na stałe ukrywając artefakt.
Mimo, że jest to produkcja telewizyjna, efekty specjalne są na wysokim poziomie, a sama historia, choć lekko już wyeksploatowana, przedstawiona w odnowionej formie.
Ocena: 3/5

Tinker Tailor Soldier Spy

Szpiegowska opowieść, która daleka jest od przygód agenta 007. Większość akcji rozgrywa się w zamkniętych pokojach i za biurkami, a akcje w terenie to kolejne rozmowy agentów. Próżno tu szukać dynamicznych scen walk i pościgów, mimo tego historia jest bardzo wciągająca. W brytyjskim MI6 wszczęte zostaje tajne dochodzenie mające wykryć podwójnego agenta. Podejrzani są czterej, wysoko postawieni pracownicy, którym nadano pseudonimy tworzące tytuł obrazu. Ostatecznie okazuje się, że wszyscy czterej przekazywali dane rosyjskiemu łącznikowi przekonani, że jest to oficjalna akcja wywiadu, a tylko jeden z nich znał całą prawdę i był inicjatorem operacji. Śledztwo przeprowadził skompromitowany i odsunięty na emeryturę były agent, który w rezultacie zostaje szefem oczyszczonego wydziału. Film pokazuje rzeczywisty obraz pracy tajnych agentów, która polega głównie na rekrutowaniu informatorów i zdobywaniu od nich sekretnych danych.
Ocena: 3/5

The Twilight Saga: Breaking Dawn Part 1

Kontynuacja sagi o dziewczynie zakochanej w wampirze i przyjaźniącej się z wilkołakiem. Bella i Edward biorą ślub, a następnie wyjeżdżają na miesiąc miodowy na bajeczna, tropikalną wyspę. Tu Bella zachodzi w ciążę, a płód rozwijając się błyskawicznie wyniszcza ciało matki i zagraża jej życiu. Już po miesiącu następuje poród, podczas którego Bella umiera, jednak w ostatniej chwili Edward przemienia ją w wampira i powraca zza grobu. W międzyczasie dochodzi do konfliktu między wampirami, a wilkołakami, które nadejście nowego życia uznają za zerwanie paktu.
Film pełen sprzeczności i niedorzeczności. Romans na poziomie Bravo Girl dla nastolatek. Wampiry są zniewieściałe i apatyczne. Jedyne ciekawe sekwencje to sceny walki z wilkami.
Ocena: 3/5

Starship Troopers 3 - Marauder

Wojna z robalami trwa. Rico, tym razem już pułkownik, dowodzi oddziałem, uzbrojonym w nową broń mechy, by odbić marszałka z jednej z planety robali. Okazuje się, że zamieszkuje tu gigantyczny, stanowiący fragment planety, robal, który jest głównym mózgiem populacji wrogiej ludzkości. Rico udaje się odbić rozbitków, jednak marszałek okazuje się zdrajcą, który nawiązał łączność z robalami i przyczynił się do kilku klęsk oddziałów Federacji.

Film o wiele uboższy pod względem efektów specjalnych niż część pierwsza, jednak ogólnie jest bardzo do niej podobny i posuwa dalej ogólną fabułę. Jest również ciekawą odmianą po całkowitym niepowodzeniu drugiej części cyklu.

Ocena: 3/5

Jane Eyre

Nudny, rozwlekły, pozbawiony akcji, drętwy i całkowicie przewidywalny melodramat. Z zapowiedzi spodziewałem się jakiejś opowieści o duchach nawiedzających stary dom, a tym czasem chodziło o duchy przeszłości...
Jane jest wychowywana przez żonę wuja, rodzice zmarli, a aktualna opiekunka nienawidzi swej podopiecznej. Szybko się więc jej pozbywa wysyłając na kilka lat do szkoły z internatem. Tam odbiera surowe ale bardzo wszechstronne wykształcenie. Jako dorosła osoba trafia do zamożnego domu jako guwernantka. Tu poznaje pana domu, przystojnego i smutnego wdowca. Mimo zapraszanych wytwornych dam, to Jane zdobywa jego serce i ku jej zaskoczeniu oświadcza się i prosi o rękę. Szybko przygotowany ślub przerywa jednak brat jego byłej żony twierdząc, że ta wciąż żyje. Okazuje się, że oszalała żona jest przetrzymywana w samotnej komnacie, w tajemnicy przed całą służbą. Jane ucieka z domu i zatrudnia się jako nauczycielka w odległej szkole. Po jakimś czasie powraca, jednak na miejscu znajduje tylko spalone zgliszcza. Spotkana ochmistrzyni opowiada jej o podpaleniu domu przez szaloną panią, która rzuciła się potem z dachu. Pan domu, w wyniku pożaru, stracił wzrok, ale rozpoznał Jane, która powróciła do niego na dobre.

Ocena: 3/5

D&D - Pustynna szarańcza

 Przed opuszczeniem nor gnolli zrobiliśmy sobie jeszcze jeden długi odpoczynek. Podczas podróży przez pustynie, do najbliższego miasta Agath, która zajmie nam około tygodnia, staramy się oszczędzać komponenty magiczne i rytuał ignorowania warunków pogodowych mamy zamiar odprawiać co trzy dni. Po pierwszym dniu docieramy do małej rozpadliny, z której wyskakują cztery Thri-Kreeny, modliszko-podobne, inteligentne owady, które oczywiście natychmiast nas atakują. Poza zwykłymi atakami potrafią naskakiwać na swe ofiary, co kończy się sporą ilością obrażeń. Dwa z nich potrafią dodatkowo wyprowadzać ataki psychiczne. Traktując je jako krótką przerwę w podróży swobodnie korzystaliśmy z mocy dziennych, dzięki czemu pokonaliśmy ich bez większych strat. Mi udało się zadać rekordowe obrażenia w wysokości 50. Za walkę dostaliśmy jedynie 270 XP i bransolety warte 250 GP.

Po krótkim odpoczynku postanawiamy zwiedzić rozpadlinę. Klucząc po jej meandrach natrafiamy na kolejną grupkę  trzech Thri-Kreenów oraz jakąś owado-podobną bestię. Tym razem dwóch zwiadowców postanowiło rzucać w nas shurikanami, a najprawdopodobniej szaman niepokoił nas mini burzami piaskowymi, które oślepiały nas lub rozganiały we wszystkie strony. Pierwsza padła bestia, jednak dostępu do reszty wrogów broniły niewidoczne, magiczne pułapki, które natychmiast unieruchamiały wchodzącą w nie postać. I tym razem dość szybko pokonaliśmy przeciwników, choć krasnal, jak zwykle, musiał wydać kilka punktów leczenia. Za walkę dostaliśmy około 320 XP, kolejne bransolety za 250 GP oraz magiczne, elfie buty, które o zgrozo, natychmiast założył krasnolud ;)

Dzięki dodatkowym 75 XP za sesję przekroczyliśmy próg 13 000 XP i możemy awansować się na 8 poziom.

First Squad the Moment of Truth

Trwa II Wojna Światowa, Niemcy zaatakowali Rosję. Walka toczy się na polach bitew  z użyciem konwencjonalnego uzbrojenia oraz w strefie mroku domenie duchów i demonów. Faszyści próbują przywołać starożytnego demona, który 700 lat temu został pokonany w Rosji i teraz szuka zemsty co pomogłoby Niemcom w wojnie. Rosjanie dysponują oddziałem młodych wojowników, którzy starają się zapobiec katastrofie, a w momencie uwolnienia potwora stawiają czoło mu i jego wojsku, zatrzymując je i zawracając do wymiaru martwych. 

Film jest połączeniem anime i tematyki wojennej z domieszką okultyzmu. Wszystko razem bardzo przypomina Hellboya i nawet rosyjska lokalizacja nadaje całości niepowtarzalny klimat. Niestety, właśnie przez tę lokalizację, obraz miał znamiona komunistycznej propagandy. Cała Czerwona Armia była wybielona z tematyki komunistycznego terroru. Już na samym początku miał miejsce spory zgrzyt, gdy na mapie Europy przedstawiono podboje Faszystów, Polskę przedstawiono tylko jako tę część zajętą przez Niemców zgodnie z paktem Ribbentrop-Mołotow, druga część wyglądała jakby od zawsze była częścią Rosji. Do tego mapa ta przedstawia podział polityczny już z okresu powojennego. Totalny blamaż...

Ocena: 3/5

Blue Valentine

Cindy podejmuje studia medyczne i ma zamiar zostać lekarzem. W międzyczasie zrywa z chłopakiem ze studiów i poznaje uroczego i spontanicznego Deana, który nie posiada żadnego wykształcenia i pracuje fizycznie. Ich związek przeżywa pierwszą poważną próbę, gdy okazuje się, że Cindy jest w ciąży ze swym byłym i nie jest zdolna poddać się aborcji. Dean akceptuje jej wybór i w dowód swej miłości proponuje założenie razem rodziny. Kilka lat później okazuje się, że Cindy musiała zrezygnować ze studiów i pracuje jako pielęgniarka, a Dean remontuje mieszkania. Cindy jest rozczarowana swym życiem zmuszona pracować fizycznie, gdy jej aspiracje były znacznie wyższe. Nie satysfakcjonuje jej też związek z Deanem, któremu całkowicie odpowiada obecne życie i nie ma ambicji na nic więcej. Czarę przelewa przypadkowe spotkanie w sklepie z byłym chłopakiem co prowadzi do kłótni z Deanem, podczas której Cindy wylewa wszystkie swe żale oraz rzuca słowa, których nie można już cofnąć. Ostatecznie żąda rozwodu, a Dean, mimo próśb by miała na uwadze los córki, odchodzi.
Cała historia została podzielona na dwa okresy i przedstawiona równolegle, tak że sceny z obu części przeplatają się wzajemnie. Pierwszy okres to czas młodości, zakochania i ślubu, drugi to dojrzałość, kryzys małżeński i rozstanie. Na końcu sceny ślubu i odejście Deana przeplatają się tworząc mieszankę przeciwstawnych uczuć.
Czy to koniec? Absolutnie nie. Większość romansów kończy się na ślubie i frazesie "i żyli długo i szczęśliwie". Ten film idzie o krok dalej i pokazuje, że nawet po największej miłości przychodzi monotonia życia codziennego, w której wzajemne uczucia się rozmywają. Krok ten sugeruje również, że będą kolejne kroki. To, że Dean musiał odejść nie oznacza końca związku. Możliwe, że zejdą się znowu i odnowią swój związek czyniąc go silniejszym, gdyż oparty będzie nie tylko na miłości ale również na wzajemnej akceptacji.
Ocena: 4/5

Star Wars: The Clone Wars S04E18 Crisis on Naboo

Kanclerz przybywa na Naboo, swą rodzinną planetę, na uroczyste obchody święta. Za nim przybywa tu oddział najemników z zamiarem porwania urzędnika, co udaje im się dzięki urządzeniom maskującym upodabniającym ich do gwardzistów. Na szczęście Obi-Wan kontaktuje się wcześniej z przyjaciółmi i wyjawia cały plan. Porywacze zostają ujęci, gdyż na miejsce spotkania nie przybywa Count Duku. Nie daje to spokoju mistrzowi Obi, dzięki czemu udaje mu się wesprzeć Anakina, który odprowadzając kanclerza do jego komnat spotyka tam Duku. W ostatniej chwili uwalniają kanclerza, a Duku odlatuje swym statkiem.

The Rum Diary

Niespełniony nowelista wpadający powoli w alkoholizm przybywa na Puerto Rico by objąć posadę dziennikarza w lokalnym dzienniku. Na początku lat 60, XX wieku, wyspa ta była rajem turystycznym dla amerykanów oraz areną niepokojów społecznych biednej i wyzyskiwanej rdzennej ludności. Paul, główny bohater, szybko staje się celem amerykańskich biznesmenów chcących, kosztem lokalnej społeczności, uzyskać wyłączne prawo do pobliskiej wysepki, na której mają powstać luksusowe hotele. Bardzo możliwe, że stałby się sprzedajnym pismakiem na usługach zachłannych drani, gdyby nie dziewczyna, w której zakochuje się od pierwszego wejrzenia, i dzięki której postrzega wszystko w rzeczywistym świetle. Mimo niepowodzenia na wyspie, powraca do Nowego Jorku, gdzie staje się prasowym pogromcą łajdaków i złodziei.
Film wyjątkowy, głównie dzięki głównej roli Johnny Depp'a, choć momentami miałem wrażenie, że oglądam kapitana Sparrowa w garniturze. Bardzo dobrze ukazano zderzenie amerykańskiego imperializmu z wykorzystywanymi przez nich rdzennymi mieszkańcami. Mimo poruszania tematu złudności amerykańskiego snu, obraz obfituje w zabawne sytuacje. Scena jazdy rozgrabionym samochodem,  w której z powodu braku przednich siedzeń Paul siedzi na kolanach kolegi z tylnej kanapy, jest po prostu genialna. Całość przepełniona jest tropikalnym klimatem latynoskiej wysepki lat 60 oraz brązowym rumem.
Ocena: 4/5

The Big Bang Theory S05E16 The Vacation Solution

Sheldon zostaje zmuszony do podjęcia zaległego urlopu, w związku z czym postanawia spędzić tydzień w laboratorium Amy dokształcając się z neurobiologii. Nieusatysfakcjonowany otrzymanymi obowiązkami wyraża swe niezadowolenie i otrzymuje zadanie wycięcia fragmentu mózgu, podczas którego zacina się w palec i mdleje. Bernadette zastanawia się nad poproszeniem Howarda o podpisanie intercyzy przedmałżeńskiej o czym dowiaduje się od kolegów. Ostatecznie postanawia omówić to z ojcem swej wybranki, jednak odkłada to na później gdy okazuje się, że przyszły teść jest ekstremalnie niebezpiecznym rozmówcą.

The Guard

Życie policjanta na prowincji nie jest zbyt skomplikowane, zwłaszcza jeśli swoje obowiązki traktuje się z przymrużeniem oka. Wszystko się jednak zmienia, gdy grupa przemytników narkotyków wybiera sobie pobliski port na miejsce przeładunku towaru. Nagle na posterunku zjawiają się policjanci z Dublina oraz agent FBI. Okazuje się również, że przestępcy przekupili niemal wszystkich policjantów, a na posterunku pozostaje jedynie stary sierżant oraz gość z Ameryki. Zderzenie dwóch różnych charakterów i kultur stwarza wiele komicznych sytuacji, zwłaszcza trochę staroświecki światopogląd Irlandczyka odbierany jest przez czarnoskórego agenta, przewrażliwionego na tym punkcie, jako rasistowskie ataki na swoją osobę. Ostatecznie okazuj się jednak, że obaj tworzą wyborną parę i razem udaremniają akcję przemytników.
Ocena: 3/5

Roboty z Planety Świtu - Isaac Asimov

Trzecia część z cyklu Roboty. Tym razem Elijah Bayley wyrusza na planetę Aurorę, kolebkę cywilizacji Zaziemskiej, by odkryć sprawcę robobójstwa bliźniaczego robota Daneela Olivawa. Sam czyn nie stanowi znamion przestępstwa, zwłaszcza, że głównym oskarżonym jest właściciel robota doktor Fastolf, poznany już w pierwszym tomie, wynalazca i konstruktor pierwszego robota humanoidalnego. Problemem nie jest samo uszkodzenie robota ale powody jakie kierowały ewentualnym sprawcą. Wśród Przestrzeniowców powstał podział dotyczący strategii dalszego podboju kosmosu. Konserwatyści chcą tego dokonać z wykorzystaniem humanoidalnych robotów, które same zakładać będą nowe kolonie, a ludzie przejmować je będą z czasem. W tym celu konieczne jest stworzenie istot niemal identycznych jak ludzie. Doktor Fastolf widzi w tym zagrożenie pojawienia się cywilizacji robotów, które zaczną traktować siebie jak ludzi, a tym samym będą podlegać Trzem Prawom Robotyki jako podmiot. Co więcej, w konfrontacji z ludźmi prawo to miało by silniejsze uwarunkowanie w stosunku do sztucznych, a nie prawdziwych ludzi. Oznaczało by to w niedalekiej przyszłości otwarty konflikt co było by równoznaczne z unicestwieniem rasy ludzkiej. Alternatywą jest więc dopuszczenie Ziemian do kolonizacji innych planet, jako jedynych istot gotowych do podjęcia takiego wyzwania, gdyż społeczeństwo Przestrzeniowców rozrasta się zbyt wolno i osiągnęło poziom stagnacji. Niestety oskarżenie o uszkodzenie, jednego z dwóch istniejących, robotów humanoidalnych, przedstawia doktora jako osobę, która celowo próbuje uniemożliwić osadnictwo za pomocą robotów ukrywając tajemnicę budowy takich robotów i niszcząc działające egzemplarze. Udział Bayleya w całej sprawie jest dość nieoczekiwany, gdyż Ziemianie traktowani są jako rasa niższa, a powierza mu się zadanie rozwiązania tak ważnego dla obu cywilizacji problemu. Ostatecznie detektywowi udaje się odkryć, że przeciwnik doktora Fastolfa potajemnie prowadził badania nad uszkodzonym potem robotem, co mogło mieć wpływ na pojawienie się usterki. Oskarżenie zostaje więc oddalone, przeciwnicy skompromitowani, a doktor może spokojnie kontynuować kampanię uwalniającą Ziemian z przeludnionej planety. Nie udaje się jednak odkryć kto tak naprawdę uszkodził robota. Prawda ta wychodzi na jaw dopiero w pożegnalnej rozmowie Bayleya z drugim towarzyszącym mu cały czas robotem Giskardem, którego Ziemianim niesłusznie uznał za mniej zaawansowanego. Okazuje się, że mózg Daneel sporą część swej mocy przeznacza na symulację mimiki twarzy, zaś mózg Giskarda, po przypadkowej modyfikacji, zyskał możliwość czytania i wpływania na myśli ludzi i robotów. Nagle detektyw uświadamia sobie, że całe zajście było wyreżyserowane i sterowane przez Giskarda, który dyskretnie wpływał na wszystkie decyzje. Jego moc pozwala ukrywać swe zdolności w tajemnicy nawet przed swoim stwórcą. Zapowiedział również, że wkrótce powstaną inne roboty o podobnych zdolnościach, by wspierać drogę jaką uważa za słuszną doktor Fastolf. 

Mam jednak co do tego duże wątpliwości. Władza kierowania całym społeczeństwem może zdeprymować nawet roboty. Poza tym wizja wpływania na ludzi i traktowania ich niemal jak marionetki jest dość przerażająca. Roboty, które były podwładnymi ludzi, nagle odwracają role i zaczynają sterować ludźmi, a do tego ludzie nie mają świadomości tego. Roboty stworzone przez ludzi odbierają im to czego nie udało się odebrać żadnemu z najeźdźców czy tyranów, ich wolną wolę. 

Nie uprzedzajmy jednak faktów. Przed nami jeszcze jedna cześć cyklu Roboty, a potem trylogia Imperium Galaktycznego i cykl Fundacja, a więc jeszcze wszystko przed nami :)

Ocena: 5/5

Ki

Ki czyli Kinga, nie mylić z siłą Ki z Dragon Ball ;), to młoda matka dwuletniego synka, żyjąca na kocią łapę z ojcem dziecka. Jej stosunek do życia jest bardzo infantylny, najważniejsza jest dobra zabawa, a swoje obowiązki i problemy stara się zrzucić na znajomych. Dzieckiem opiekują się najróżniejsze, często prawie obce, osoby. Podejmuje się najróżniejszych zajęć, w tym jako model w szkole plastycznej lub tancerka w klubie nocnym. Zamiast szukać stałego źródła dochodów podejmuje się projektu artystycznego przedstawiającego ograniczanie jej inwencji przez dziecko i rolę jaką narzuciło jej otoczenie. Traktując życie jak zabawę i zrzucając obowiązki na znajomych, szybko odkrywa jednak, że ich grono szybko się kurczy i ostatecznie zostaje sama.
Jest to obraz o osobie nieprzystosowanej do życia i jednoczesnego wychowywania dziecka we współczesnym społeczeństwie. Film nie kończy się jednak happy endem, ostatnia scena jest symbolem swoistego rozstaju dróg życia głównej bohaterki. To od niej zależy czy dokona drastycznych zmian i weźmie na swe barki odpowiedzialność za siebie i syna, czy też kontynuować będzie szybką jazdę w dół ku katastrofie.
Ocena: 3/5

Take Shelter

Spokój życia, zwykłej amerykańskiej rodziny, zostaje nagle zmącony przez koszmarne sny głowy rodziny, w których motywem przewodnim jest nadciągające wielkie tornado. Wbrew radom znajomych i w tajemnicy przed żoną zaciąga kolejny kredyt by sfinansować rozbudowę schronu burzowego na tyłach domu. Jego obsesja przyjmuje znamiona choroby wpływając destrukcyjnie na jego życie prywatne i zawodowe. W efekcie traci pracę, a tym samym ubezpieczenie zdrowotne, którego potrzebowali na operację córki. Tymczasem nocne koszmary zaczynają się objawiać jako halucynacje na jawie. Doprowadzony do ostateczności zwraca się o pomoc do psychologa, który popiera wyjazd na wakacje, z dala od felernego schronu. Tu jednak są świadkami narodzin na morzu gigantycznego tornadu, które błyskawicznie zbliża się do lądu. W tym momencie żona pojmuje, że sny męża nie były chorobą, a proroczymi wizjami.
Na szczęście w tym momencie film się kończy, podkreślając wagę przeżyć głównego bohatera, bez odwracania uwagi na efektowne sceny nadchodzącego kataklizmu. Było to studium odbierania wizji przez zwykłego człowieka oraz prób podporządkowania się nim, a także braku zrozumienia przez otoczenia.
Ocena: 4/5

The Iron Lady

Żelazna Dama, czyli Margaret Thacher, była motorem reform w Wielkiej Brytanii, które wyciągnęły kraj z głębokiego kryzysu. Wszystko to odbyło się kosztem zmniejszenia roli socjalnej jakie pełniło państwo co spotkało się wielokrotnie z szerokim niezadowoleniem obywateli. Dzięki tym cięciom kraj stał się równoprawnym partnerem USA w polityce światowej. Niestety kolejne rządy, bardziej dbały o własną pozycję i przymilanie się obywatelom hojnie rozdając kolejne uprawnienia socjalne, zamiast pilnować interesu państwa, co doprowadziło dzisiejszą Anglię nad przepaść kolejnej recesji. Wzorem Pani Premier ponownie wprowadzono ograniczenia świadczeń socjalnych.
Film pokazuje wczesne lata młodości, pierwszą fascynację polityką i obranie drogi, która była wówczas obca dla kobiet. Thacher nie zadowoliła się miejscem w trzecim czy choćby drugim szeregu, wyznawała zasadę, że jeśli chce zmienić partię lub kraj musisz objąć nad nim kierownictwo. Tak też postępowała, zdobyła przywództwo w partii, a następnie objęła funkcję premiera, jako pierwsza kobieta w historii kraju. Wszystkie te wydarzenia pokazane zostały z perspektywy ponad 80-letniej Thacher, która ma problemy z pamięcią i schizofreniczne przewidzenia zmarłego męża.
Niestety obraz ten za mało dobitnie pokazuje te cechy charakteru, które przyczyniły się do nadanie jej przydomka Iron Lady. Tu jawi nam się raczej jako dobroduszna cioteczka zmuszona brania lekcji mówienia, by mogła przekrzyczeć innych w parlamencie. Podstawa jej polityki, nieugiętość wobec strajkujących oraz narzucenie drakońskich reform, zostały tu ledwo wspomniane. Praktycznie w ogóle nie poruszono tematu Irlandii i bezwzględnej walki z IRA. Bardzo cenię talent Meryl Streep, jednak ta rola nie była stworzona dla niej.
Ocena: 3/5

SeeFood

Proekologiczna bajeczka dla opóźnionych dzieci. Sama grafika animacji jest jeszcze poprawna ale dialogi, a przede wszystkim scenariusz są całkowicie głupie. Wszystkie kwestie próbują być na siłę zabawne, co daje bardzo mizerny efekt. Ogólnie strata czasu.

Ocena: 2/5

The Three Musketeers

Kolejna wersja klasycznej historii Dumasa. Wszystkie wątki powieści powtarzane są aż do znudzenia, dokładnie wiadomo co się za chwile wydarzy, jakie będą tego konsekwencje i jak to się skończy. Jedynym urozmaiceniem było wprowadzenie statków powietrznych, okrętów podwieszonych pod wielki balon, a także widowiskowe pojedynki szermiercze oraz starcie wspomnianych już aerostatów. Na uwagę zasługuje również bardzo dobra obsada aktorska i wyśmienite efekty specjalne. Film kończy się sceną zapowiadającą kontynuację historii, można się więc spodziewać kolejnej części.
Ocena: 3/5

Thorgal - Kriss de Valnor T1 - Nie zapominam o niczym!

Drugi z równoległych cykli rozgrywających się w świecie Thorgala, tym razem główna bohaterką jest sama Kriss de Valnor, femme fatale Gwiezdnego Dziecka. Po ostatnim spotkaniu z Thorgalem Kriss poświęciła się by powstrzymać pościg i dać czas na ucieczkę Thorgalowi oraz własnemu synowi. Nowa seria jest kontynuacją tej historii. Zarówno rysunek jak i scenariusz są bardzo interesujące. Za pierwsze odpowiada nowy grafik de Vita, zaś za drugie Sente, który przejął również pałeczkę po Van Hamme w głównym cyklu opowieści o Thorgalu.

Ocena: 4/5

A Dangerous Method

Historia początków, wprowadzonej przez Freuda, a kontynuowanej przez Junga, metody leczenia schorzeń psychicznych zwanej psychoanalizą. Jest to również opowieść o przyjaźni między dwoma lekarzami, która przerodziła się ostatecznie we wrogość. Przyczyną tak drastycznej zmiany, był przede wszystkim stosunek Junga do jednej ze swych pacjentek, z którą miał żarliwy i skandaliczny związek. Jest to zarówno film o nowatorskim podejściu do leczenia psychiki ludzkiej, jak i opowieść o toksycznej i płomiennej miłości. Jung ze swą kochanką traktowali ten związek jak pole do badań, twierdząc że nawet z grzechu może zrodzić się coś czystego. Jego partnerka, która również była psychologiem, twierdziła wręcz, że seks ma powiązanie ze śmiercią, co tłumaczy tabu jakim ludzie otaczają tę sferę życia.
Ocena: 4/5

The Big Bang Theory S05E15 The Friendship Contraction

Sheldon urządza, w środku nocy, cokwartalne ćwiczenia antykryzysowe, co doprowadza do zerwania umowy lokatorskiej przez Leonarda. Nagle okazuj się, że Sheldon musi radzić sobie ze wszystkim sam. Ostatecznie przyjaciele powracają do wcześniejszego status quo po wprowadzeniu do wspólnego kalendarza Dnia Leonarda. Howard próbując zasugerować kolegom z misji astronomicznej swoją ksywę jako Rocket Man, zostaje ochrzczony jako Nesquik, gdy wszyscy słyszą jak matka woła go na śniadanie.

Factory Manager & 51st State

Factory Manager

Szybka rozgrywka, która charakteryzowała się wysoką ceną za prąd, pod koniec osiągnęła niemal maksymalną wartość. Wpłynęło to na strategię gry, wszyscy przede wszystkim dążyli do zmniejszenia zużycia energii, co w rezultacie dało pobór na poziomie 1-2. Reszta rozwoju trochę na tym ucierpiała do tego stopnia, że w jednej z tur nikt nie dobrał na rynek magazynów mimo, że wszyscy ich potrzebowali. Ostatecznie zwyciężył Andrzej (niebieskie) z ponad 300 punktami, który prowadził od samego początku. Następny był Marecki (żółte) 273 i ja (czerwone) 271. Byłbym drugi, gdybym na początku nie popełnił gafy i wyłączył niepotrzebnie działającą maszynę, co rzutowało zarówno na kolejną rundę jak i wynik końcowy.

51st State

Kolejna bardzo szybka rozgrywka. I tym razem od początku prowadził Andrzejus, jednak Marecki nazbierał na koniec kupę kart, które pozrzucał za VP. W rezultacie zdobył 35 punktów, Andrzej 31, a ja 27. To zdecydowanie nie był mój dzień ;) 

Poniżej moja talia końcowa, reszta szybko złożyła swoje karty, czyżby obawiała się ponownego przeliczenia punktów, bardzo podejrzane :->

Star Wars: The Clone Wars S04E17 The Box

Count Dooku zbiera 12 najlepszych łowców nagród, w tym Cad Banea i wciąż przbranego Obi-Wana, i poddaje ich testowi zwanemu 'The Box'. Jest to skrzyżowanie Portal, bez portali, oraz Cube. Śmiałkowie muszą pokonać kolejne komnaty z przeszkodami. Na początku jest to trujący gaz, potem miecze świetlne, pola siłowe, a na koniec test celności strzeleckiej. Ostatecznie pozostaje sześciu najemników, którzy wyruszą by porwać Kanclerza Palpatinea.

1920 Bitwa Warszawska

Wielkie rozczarowanie. Film sprawia wrażenie jakby był w rzeczywistości poskładany z fragmentów powyrywanych z większego serialu. Kolejne sceny wpadają po sobie bez ładu i składu. Postaci są papierowe. Wielki ruch patriotyczny, jaki miał miejsce wówczas w obliczu realnego zagrożenia ponownej utraty suwerenności, jest tu przedstawiony płytko, a wręcz kiczowato. Sceny bitewne są chaotyczne i ubogie. Wielka Bitwa Warszawska, zaliczana do dwudziestki przełomowych bitew w historii świata, tutaj przedstawiono jako bezładną bieganinę kilku koni i obronę jakiegoś okopu, w którym zresztą główną rolę odegrała drewniana Urbańska z karabinem maszynowym, drąca się jak w japońskich filmach. Całość ratują oczywiście starzy aktorzy (i tylko dzięki nim daję filmowi 3 a nie 2), Olbrychski w roli Marszałka, Linda jako Wieniawa, Ferency jako obleśny czekista i Bończak jako kapitan żandarmerii. Urbańska i Szyc grali bez wyrazu i sztucznie, granie w durnych serialach i wycieranie się po galach nie służy w szlifowaniu trudnej sztuki aktorskiej. Efektów 3D nie miałem okazji doświadczyć, ale z doświadczenia wiem, że takie efekty w większości przypadków ładuje się w filmach, które nie mają nic więcej do zaoferowania.
Rozbawił mnie za to tekst Lindy. Szyc i Bończak posprzeczali się w knajpie, a gdy w szamotaninie oblali mundur żandarma ten zażądał satysfakcji w obliczu zhańbienia munduru. Linda z wojskowym spokojem odparł: "Wódka czysta ani munduru ani honoru polskiego nie plami" ;)
Ocena: 3/5

Star Wars: The Clone Wars S04E16 Friends and Enemies

Obi-Wan, wciąż w przebraniu, dogaduje się z Cad Banem i Moralo Evalem w sprawie ich dalszej współpracy udowadniając swą przydatność. Niespodziewanie na trop uciekinierów trafia Anakin i wiedziony chęcią zemsty atakuje swego mistrza wyglądającego aktualnie jak zabójca. Obi-Wan, na oczach nowych kompanów, pokonuje Anakina i szepcze mu do ucha by za nim nie podążał. Od teraz Skywalker wie, że jego mistrz wciąż żyje.

Restless

Enoch jest dziwnym dzieckiem wychowywanym przez ciotkę, gdyż jego matka i ojciec zginęli w wypadku samochodowym, w wyniku którego i on przez chwilę był martwy. Pogrzeb rodziców odbył się, gdy był jeszcze w śpiączce, a teraz odczuwa z tego powodu poczucie winy, które próbuje zagłuszyć chodząc na pogrzeby obcych osób. Na jednej z takich ceremonii poznaje Annabel, która ma raka mózgu, a lekarze dają jej kilka miesięcy życia. Oboje bardzo różnią się od swych rówieśników, co zbliża ich do siebie. Enoch obiecuje Annabel pomóc w przygotowaniu się na nieuniknioną śmierć, nie przewiduje jednak, że zakocha się w nowo poznanej koleżance. Ostatecznie oboje muszą wzajemnie się wspierać i pogodzić się z nadchodzącym końcem. Uroku całej historii nadaje znajomość Enocha z duchem japońskiego, młodego kamikadze Hiroshiego, którego obecność pozwoliła wyeliminować wątek niepewności życia po życiu i sprowadzić kwestię śmierci do konieczności rozstania. Mimo powagi całej sytuacji otrzymujemy więc po prostu opowieść o rozstaniu dwojga kochających się i dojrzałych ponad wiek nastolatków.
Ocena: 4/5

Shelter

Czy rozdwojenie tożsamości jest rzeczywiście możliwe? Tezę tę podważa pewna pani psycholog, która wielokrotnie badała takie przypadki i przedstawiała wyjaśnienia jej przeczące. Pewnego razu, ojciec podsuwa jej jednak kolejny przypadek pacjenta, który raz jest Davidem, poruszającym się na wózku, spokojnym  muzykiem, a raz Adamem, impulsywnym i zupełnie zdrowym daltonistą. Wnikliwe badania wykazują, że obie osoby, za które podaje się pacjent od dawna już nie żyją. Do tego zaczynają pojawiać się nowe osobowości nieżyjących osób w tym niedawno zmarłego przyjaciela rodziny, a potem tragicznie zmarłego ojca. Wszystkie osoby łączyły podobne objawy przed śmiercią w postaci dziwnego znaku na plecach oraz utraty wiary w Boga. Akcja przybiera dramatyczny bieg, w momencie, w którym córka pani doktor zaczyna chorować w identyczny sposób jak wcześniejsze ofiary. Wyjaśnienie całej zagadki udaje się uzyskać od wiekowej szamanki, która na początku XX wieku ukarała wyrodnego pastora zabierając mu duszę, a jego ciało zamieniając w kontener na dusze. Od tego momentu krąży on po świecie wyszukując osoby, które utraciły wiarę i odbierając im duszę. Koszmar kończy się po odebraniu duszy córce psycholog i zabiciu ciała kontenera, a tym samym uwalniając więzione dusze. Do ciała córki powraca jednak nie dusza dziecka, a Davida poznanego na samym początku znajomości.
Ciekawy i trzymający w napięciu horror. Końcowe wyjaśnienie jest jednak mało wiarygodne, jak na realia horroru oczywiście, a tym samym sprawia wrażenie dopasowanego na siłę.
Ocena: 3/5

Cmentarz w Pradze - Umberto Eco

Powieść jest fabularyzowanym wyjaśnieniem zdarzeń jakie wpłynęły na powstanie 'Protokołów Mędrców Syjonu'. Jest to spreparowany dokument mający na celu oskarżenie Żydów o dążenia do przejęcia władzy nad światem. Jak wykazały badania tekst ten powstał na podstawie różnych wcześniejszych publikacji i swój ostateczny wygląd zawdzięcza wielu autorom. Eco w swej książce przedstawia wszystkie znane dziś fakty historyczne łącząc je jednak osobą wymyślonego przez siebie bohatera. Jest nim włoski fałszerz dokumentów, który po kilku aferach zmuszony zostaje do przeniesienia się do Paryża. Tu kontynuuje swój przestępczy proceder przez cały czas rozwijając obraz ogólnoświatowego spisku Żydów, nienawiść do których zaszczepił mu już w dzieciństwie dziadek. Wszystkie historyczne źródła, na podstawie których powstały Protokoły, były inspirowane, pośrednio lub bezpośrednio, przez bohatera książki, by ostatecznie on sam nadał im końcowy wygląd, który przekazał carskiej bezpiece, ta zaś wydała je w postaci drukowanej.
Całą historię poznajemy z pamiętników Simoniego Simoniniego, który w wyniku własnych knowań doświadcza amnezji i rozdwojenia tożsamości. Chcąc sobie przypomnieć przyczynę zaniku pamięci pisze pamiętnik opisujący całe jego życie. Wspomnienia redaguje na zmianę ze swym alter ego, księdzem Dalla Piccolo, który w rzeczywistości był tożsamością, w którą wielokrotnie się wcielał by wprowadzić w życie swe niecne plany, a teraz stał się oddzielnym bytem. Ostatecznie udaj mu się odzyskać zarówno pamięć jak i spójność swej tożsamości. Pamiętnik urywa się w miejscu, które jednoznacznie świadczy o śmierci głównego bohatera w zamachu bombowym, który sam zainicjował w celu uwiarygodnienia spreparowanego przez siebie Protokołu.
Książka, ta prócz wymyślonej części fabularnej, zawiera wiele znanych już od prawie 100 lat faktów świadczących o fałszywej autentyczności 'Protokołów Mędrców Syjonu'. Dokument był wielokrotnie demaskowany ilekroć jakieś siły próbowały go wykorzystać do usprawiedliwienia swych antysemickich poglądów. Możliwe więc, że najnowsza książka Umberto Eco jest kolejnym obnażeniem fałszerstwa w obliczu ponownego pojawienia się opinii o jego autentyczności.
Ocena: 4/5

The Debt

Film opowiada o fikcyjnej akcji Mossadu, której celem było porwanie  w 1965 roku ze Wschodniego Berlina i przewiezienie do Izraela, ukrywającego się pod przybranym nazwiskiem, nazistowskiego chirurga, który w wyniku eksperymentów medycznych uśmiercił tysiące Żydów w obozie koncentracyjnym w Brzezince. Przebieg akcji poznajemy jako retrospekcje przetykające losy agentów w dzisiejszych czasach. W rzeczywistości pojmany faszysta zdołał uciec i ponownie się ukryć, jednak powracający do kraju agenci zameldowali o jego zabiciu. Przez kolejne lata decyzja ta w różny sposób wpłynęła na ich dalsze życie. Ostatecznie, emerytowana już bohaterka, zmuszona jest udać się na Ukrainę, gdzie po latach ponownie odkryto ślad wojennego kata. Staje jednak przed dylematem, czy dokonać tajnego zabójstwa mającego na celu zatuszowanie wieloletniego kłamstwa, czy też wyjawić całą prawdę i postawić mordercę przed sądem. Wybiera trzecią opcję, ukraińskiemu dziennikarzowi wyjawia prawdziwe szczegóły przebiegu akcji w Berlinie, jednocześnie zabija nazistę wiedząc, że ewentualny proces byłby tylko polityczną pokazówką, która i tak zakończył aby się wyrokiem śmierci.
Ocena: 3/5

Johnny English Reborn

Głupawa komedyjka będąca kontynuacją wcześniejszych przygód niezgrabnego agenta Johnnego Englisha, który jest połączeniem inspektora Clouseau z Różowej Pantery i Jasia Fasoli. Fabuła w sumie jest na tyle celowo miałka, wtórna i przewidywalna, że równie dobrze można by ją zupełnie pominąć. Najważniejsze są tu komiczne sceny z Atkinsonem, który próbuje dopasować się do roli agenta Jej Królewskiej Mości.
Ocena: 3/5

Dragon Ball Z Kai 36-40

36 - Smok może na raz ożywić tylko jedna osobę, w związku z tym, w pierwszym życzeniu ożywiają Piccolo, a tym samym Wszechmogącego i ziemskie smocze kule. W drugim życzeniu sprowadzają Piccolo na Namek. Trzecie życzenie wypowiada Vegeta, żądając dla siebie nieśmiertelności, ale nim smok je spełnia umiera Najstarszy i kule zamieniają się w głazy. W tym momencie przybywa wściekły Freezer.

37 - Gdy Vegeta uświadamia Freezerwowi, że we trzech są w stanie go pokonać ten przechodzi transformację, a następnie w pokazie swej mocy zatapia całą okolicę. W nowej postaci  Freezer osiąga moc 1 miliona i rozpoczyna atak od Kuririna. W tym czasie Piccolo spotyka umierającego Naila i na jego życzenie wchłania go i jego moc.

38 - Freezer śmiertelnie rani Kuririna, a następnie zajmuje się Gohanem, który w chwili gniewu prawie pobił swego przeciwnika. Niestety Freezer przejmuje inicjatywę i niemal zabija Gohana. Przed ostatecznym ciosem ratuje go zaskakujący atak całkowicie zdrowego Kurririna, który odcina ogon wspólnemu wrogowi. Okazuje się, że Dende ma moc leczenia i przywraca do zdrowia Gohana. W tym momencie pojawia się Piccolo i wyzywa do samotnego pojedynku przemienionego Freezera.

39 - W pojedynku Piccolo stawia równoważny opór Freezerowi, w związku z czym przechodzi drugą transformację, i zapowiada, że ma jeszcze jedną. W nowej postaci Freezer jest znacznie szybszy i przygważdża Piccolo gradem pocisków. Z pomocą rusza Gohan.

40 - Atak Gohana z trudem zostaje odparty przez Freezera, co zmusza go do przyjęcia ostatniej postaci transformacji. W tym czasie Vegeta zmusza Kuririrna do zadania sobie śmiertelnego ciosu, by potem zostać uleczonym przez Denda i zwiększyć swą moc. Denede leczy również Piccolo i zauważa to Freezer. Pierwszym krokiem po zakończeniu przemiany jest zabicie Dende, a odpieranie jednoczesnych ataków Piccolo, Kuririna i Gohana nie sprawia mu większej trudności.

Perfect Sense

Wszystkich mieszkańców Ziemi ogarnia niewyjaśniona choroba, która odbiera im zmysł węchu. Tuż przed utratą zmysłu ludzie wpadają w niepohamowaną rozpacz. W obliczu zagrożenia ludzie dostosowują się i ponownie zaczynają układać swoje życie, w tym momencie poznaje się dwoje ludzi, którzy wspólnie doświadczają kolejnych etapów zarazy. Utratę smaku poprzedza atak wilczego głodu. Przed utratą słuchu ludzie na chwilę wpadają w szał nienawiści, zaś przed odebraniem wzroku doznają euforii miłości. Po każdym z kolejnych etapów ludzkość aklimatyzuje się i stara się przywrócić życiu znamiona normalności. Ostatni etap oznacza jednak całkowite odebranie ludziom możliwości dalszej egzystencji i skazuje ich na wymarcie. Film kończy się, gdy tracąca wzrok para łączy się w ostatecznym uścisku, od teraz jedyne co im pozostaje do dotyk. Bardzo pesymistyczna wizja końca świata.
Ocena: 4/5

Dragon Ball Z Kai 31-35

31 - Na planetę przybywa Goku i z pomocą ostatnich magicznych fasolek regeneruje siły Gohana, Kuririna i Vegety. Następnie jednym ciosem zabija Rikooma, a Baata unieszkodliwia po szybkiej serii ciosów.

32 - Jees ucieka z pola walki i sprowadza kapitana Ginyu, który ma moc porównywalna z Goku, około 60 000. Son Goku zwiększa ją jednak do ponad 110 000. W międzyczasie Vegeta, Gohan i Kuririn ruszają by odzyskać pozostawione kule.

33 - Ostatecznie moc Goku dochodzi do 180 000 i jak mówi nie jest to szczyt jego możliwości. W tej sytuacji kapitan Ginyu okalecza się śmiertelnie, a następnie dokonuje zamiany ciał z Son Goku. W tym samym czasie Freezer dociera do Najstarszego i rozpoczyna walkę z Nailem, najsilniejszym nameczaninem. Freezer ocenia jednak jego moc na 42 000, zaś swoją na 530 000, wygląda na to, że  zarówno Nail  jak i  Goku nie mają żadnych szans.

34 - Kuririn i Gohan wykopują ukryte kule, jednak ziemskie hasło nie przywołuje smoka. W tym czasie przybywa Ginyu w ciele Goku, jednak jego moc to tylko 23 000, gdyż nie potrafi zjednoczyć umysłu z ciałem. Gohan i Kuririn dobrze sobie z nim radzą, zaś Vegeta pokonuje Jeesa.

35 - Vegeta pokonuje również Ginyu w ciele Goku, ale gdy chce go dobić Ginyu znów próbuje zamiany ,  wtedy wtrąca się Goku i odzyskuje swe ciało. Teraz Vegeta walczy z prawdziwym Ginyu, a gdy ten próbuje przemiany po raz drugi, Goku podrzuca mu żabę, z którą się zamienia ciałami, a tym samym staje nieszkodliwy. Rannego Goku wkładają do kapsuły leczącej, a Gohan i Kuririn zakładają zbroje kosmicznych wojowników. Freezer wciąż walczy, a raczej zabawia się z Nailem, gdy dowiaduje się, że Dende dociera już do ludzi z hasłem do kul. Po wypowiedzeniu hasła pojawia się smok, jednak Freezer jest już blisko.

Anonymous

Autorstwo dzieł Shakespearea od dawna poddawana jest wątpliwościom przypisujące je innym osobom, które pisały pod pseudonimem. W filmie przedstawiono jedną z hipotetycznych możliwości. Sam Shakespeare jest tu podrzędnym aktorzyną, pyszałkiem, a do tego częściowym analfabetą (nie potrafi pisać). Jego osobę upatrzył sobie Edward de Vere, hrabia Oxford, któremu z racji swego pochodzenia nie przystoi zajmować się pisaniem sztuk. Przekazując swe dzieła podstawionemu autorowi miał możliwość podziwiania ich na scenie teatru oraz doświadczać bardzo przychylnych reakcji publiczności. Dla ubarwienia całej historii dodano jeszcze inną niepotwierdzoną hipotezę dotyczącą nieślubnych dzieci Elżbiety I, zgodnie z którą sam de Vere miał być nie tylko jej najstarszym synem, ale również kochankiem i ojcem ich dziecka. Całość przepełniają dworskie intrygi, zdrady i knowania dotyczące następstwa władzy po śmierci królowej.
Bardzo ciekawy obraz z wyśmienitą scenografią i wspaniałymi kostiumami, które wiernie oddają realia tamtych czasów. Sama teoria nie jest najpopularniejsza wśród znawców historii i literatury, podkreśla jednak fakt, że tożsamość Williama Shakespearea jest dyskusyjna, a w skrajnych opiniach dotyczyć może nawet kilku osób.
Ocena: 4/5

Dead Space Aftermath

Tym razem fabuła filmu dotyczy wydarzeń po tych mających miejsce w drugiej części gry. Na rozpadającą się planetę Aegis 7, Isaac Clarke zniszczył ją wraz ze Znakiem, przybywa ekipa inżynierów w poszukiwaniu fragmentów artefaktu. Udaje im się odnaleźć jeden odłamek i tuż przed eksplozją planety ewakuować na statek oczekujący na orbicie. Niestety wybuch poważnie uszkodził jednostkę, a do tego sprowadzony fragment rozpoczyna ponownie krwawy koszmar wśród załogi. Ostatecznie, ekipie ratunkowej, udaj się ocalić czterech członków załogi, którzy w ostatniej chwili zniszczyli artefakt w reaktorze. Nie jest to dla nich jednak koniec tragedii, cała czwórka zostaje poddana wnikliwemu przesłuchaniu. Okazuj się, że rząd ma dokładne rozeznanie na temat wydarzeń na Aegis 7, potrzebny jest im jedynie, z uwagi na opinie publiczną, kozioł ofiarny, na którego zostanie zrzucona cała wina. Ten niechlubny zaszczyt przypada jednemu z ocalałych, a dwóch kolejnych zostaje wyeliminowanych. Ostatni, który miał bezpośredni kontakt ze Znakiem, zostaje skierowany do dalszych badań i trafia do komory w laboratorium tuż obok komory, w której przechowywany jest Isaac Clarke.

Grafika, w porównaniu z wcześniejszą częścią znacznie się poprawił, jednak nadal nie jest to jakość do jakiej ostatnio przyzwyczaili nas producenci filmów animowanych. Widać również, że może to być prolog do kolejnych części gry lub filmu fabularnego.

Ocena: 3/5