Papież zwraca się z prośbą do największych władców Europy o zaprzestanie wewnętrznych sporów i wspólne przeciwstawienie się osmańskiemu zagrożeniu. Wszyscy zgadzają się na ogłoszenie rozejmu, ale głównie w celu zyskania czasu na odbudowę armii. Karol i Franciszek zawierają porozumienie, w którym postanawiają zorganizować krucjatę i podbój Konstantynopola. Wkrótce obaj muszą zrezygnować z tych planów, gdyż Francuzowi możni grożą pozbawieniem życia, a Hiszpanowi odmawiają funduszy. W tym samym czasie królowa Izabela zachodzi po raz kolejny w ciążę choć nadworni lekarze bardzo jej to odradzają. Władczyni zataja to przed małżonkiem, ale i tak Karol w końcu się o wszystkim dowiaduje. Gdy w końcu dochodzi do porodu, królowa jest bardzo słaba i wszyscy spodziewają się najgorszego dlatego zorganizowane zostaje pożegnanie w gronie najbliższych. Śmierć Izabeli jest ciosem dla wszystkich, ale dla Karola w szczególności, który w ramach pokuty zamyka się w klasztornej celi. Tymczasem do Nowej Hiszpanii dociera zarządzenie cesarza, które potwierdza, że Indianie są ludźmi przez co nie mogą być niewolnikami. Dla Cortesa oznacza to zaprzepaszczenie szans na zorganizowanie kolejnej wyprawy, która i tak zostaje zorganizowana, ale bez jego przywództwa. Kilka lat później syn Karola Filip dorasta, ale nie przejawia zainteresowania władzą, za to kocha rośliny i ogrodnictwo. Angażuje się również z dwórką swej siostry czego ojciec absolutnie nie akceptuje i żąda od niego zerwania znajomości. Król, zdegustowany dotychczasową edukacją syna, postanawia sam zająć się jego dalszym kształceniem.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz