D&D - Robi się gorąco

Docieramy do pałacu rady, gdzie po krótkiej rozmowie dowiadujemy się o 'Księdze, która nie powinna istnieć'. Zawiera ona opisy wszystkich 16 światów wraz z opisem tokenu i przejściem do innych wymiarów. Cechą charakterystyczną księgi jest to, że kolejne rozdziały mogą przeczytać jedynie osoby, które odwiedziły już dany świat, w tym momencie potrafimy odkodować trzy rozdziały. 

Świat Agat ma token w postaci agatowej piramidki, która o dziwo jest powszechnym symbolem, bierzemy więc pierwszy z brzegu przycisk do papieru w tym kształcie i materiale i nasza świadomość odnotowuje odnalezienie pierwszego tokenu.

Ale wszystko po kolei, nim udaliśmy się do biblioteki, zażyliśmy odrobinę odpoczynku, a tym samym zdobyliśmy 10 poziom. Wybrałem sobie feata Wintertouched, który daje mi combat adventage do bestii czułych na zimno, a także nową użytkową moc dzienną Open the Range, dzięki której mogę natychmiast oddalić się na odległość 5 pól od wroga, który do mnie podejdzie.

Po awansie udajemy się do biblioteki w siedzibie Niebieskiego Księcia po przewodnik po światach. Po drodze spotykamy oczywiście nowych przeciwników. Tym razem są to znane już dwa żywiołaki powietrza i jeden ognia, ten drugi jest czuły na zimno, a więc mam do niego bonus, jednak każde trafienie go powoduje 5 obrażeń dla wszystkich otaczających go osobników. W pierwszej kolejności pozbywamy się elementali powietrza, gdyż te mają wkurzające ataki obszarowe, a ognik powoduje jedynie 10 obrażeń ongoing. Za walkę otrzymujemy marne 320 XP i po 200 GP na głowę. Cienizna...

Z biblioteki, wraz z księgą i pierwszym tokenem, udajemy się do zaworów fontanny ukrytych w kanałach i tu czekają na nas kolejni przeciwnicy, z braku czasu rozprawimy się z nimi dopiero na następnej sesji. Za tę sesję otrzymujemy dodatkowe 125 XP z racji księgi, tokenu i wiedzy jaką zdobyliśmy. Mamy aktualnie około 21 155 XP i prawie 5 000 XP do następnego poziomu.

The Dark Knight Rises

Po śmierci Two Face we wcześniejszej części, w Gotham nastał czas pokoju, a Batman, który wziął na siebie jego zbrodnie, odszedł w niesławie. Również Bruce Wayne wycofał się z życia publicznego i ukrywa się w swym domu lecząc rany po ostatniej walce. Do miasta przybywa jednak nowe zagrożenie w osobie Bane'a, który wykorzystując lokalną firmę budowlaną zaminowują sporą część miasta oraz większość mostów łączących wyspę ze stałym lądem. Przed wejściem do miasta wojska, powstrzymuje skradziony reaktor, który Bane może w każdej chwili zdetonować. Na odsiecz wyrusza Batman, jednak w starciu z Bane'em zostaje dosłownie złamany i uwięziony w egzotycznym więzieniu. Powrót do zdrowia oraz ucieczka zajmuje mu prawie pół roku, w tym czasie w Gotham króluje chaos. Przy kolejnym starciu dwóch herosów silniejszy okazuje się tym razem Batman, jednak nóż w plecy (dosłownie) wbija mu przyjaciółka z zarządu firmy, która okazuje się być córką Ra's al Ghula i prawdziwym mózgiem całej operacji. Tym razem z Dark Knighta z opresji ratuje Catwoman, a ten z pomocą swego bajeranckiego helikoptera wywozi reaktor daleko w morze, gdzie ginie w spektakularnej eksplozji. Oczywiście wszystko okazuje się tylko sprytną inscenizacją, gdyż Bruce Wayne, za radą swego kamerdynera, wycofuje się i postanawia rozpocząć nowe życie wraz z Catwoman, która również pragnie wymazać wszelki ślad o swojej osobie i zacząć wszystko od nowa. Miejsce Batman zajmuje policjant rozczarowany skostniałą strukturą armii i policji, a którego od tej pory będzie znany jako Robin.
Film, jak cała trylogia, stara się pokazać Batmana z bardziej rzeczywistej perspektywy, niż to miało miejsce do tej pory w filmach, komiksach i grach. Przez to Bane nie jest potworem jadącym cały czas na sterydach, a jedynie trochę przepakowanym karkiem. Niestety cały film trwa prawie trzy godziny, z czego dobra godzina to przegadane pierdoły o bezdomnych chłopcach i zalotach Wayna. Dialogi, zwłaszcza Batmana i Banea, były przesadnie pompatyczne i strasznie sztuczne. Nawet sceny walk wręcz wydały mi się jakoś niedopracowane i słabo wyreżyserowane, szkoda że nie użyli do nich efektów komputerowych. Tych za to nie brakowało w scenach pościgów, gdzie główną rolę odgrywały pojazdy naziemne i powietrzne i za to głównie film otrzymuje ponad przeciętną ocenę.
Ocena: 4/5

Cesarz - Ryszard Kapuściński

Reportaż z upadku cesarstwa Etiopii i jej ostatniego cesarza Haile Selassie. Kapuściński przeprowadza szereg wywiadów z byłymi pracownikami pałacu różnego szczebla. O realiach dworu H.S. opowiadają zarówno ludzie, których jedynym zadaniem było wycieranie butów dygnitarzy obsikanych przez cesarskiego pieska, jak i samych ministrów. Autor przedstawia nam kraj rządzony przez skorumpowanych ludzi, którzy kosztem swych poddanych dorabiają się niezwykłych fortun i przywilejów. Co gorsze ich zachłanność sięga tak daleko, że wśród biedoty powszechna jest śmierć głodowa zabierająca całe wsie. Biedny kraj cierpi i umiera z głodu by cesarz i jego dwór mogli żyć w dostatku i z przepychem reprezentować naród za granicą. Przejęcie władzy odbyło się niemal klasycznie, jak na kraj afrykański, czyli przez wojsko. Wszyscy dygnitarze zostali systematycznie wyłapani i aresztowani, by na koniec zdetronizować samego cesarza i uwięzić go w koszarach. Z relacji świadków wynika, że kraj był nagminnie łupiony przez urzędników państwowych z cichym przyzwoleniem H.S., co więcej wśród osób najbliższych cesarza panował preferowany przez niego zwyczaj korupcji i donoszenia. Wytworzyło to jedyną w swoim rodzaju chorą atmosferę kultu władcy z jednoczesnym świadomy naginaniem rzeczywistości do woli cesarza. 

Jak powszechnie wiadomo cesarstwo zostało obalone w 1974 roku, potem miał miejsce okres romansu z reżimem komunistycznym i dopiero po roku 1990 nastały rządy demokratyczne. Niestety zarówno kraj jak i naród przez te wszystkie lata został wielokrotnie złamany i minie jeszcze sporo czasu nim podniesie się ponownie by choć minimalnie dorównać niegdysiejszej wielkości i przestać być kojarzonym z biedotą i głodem.

Ocena: 4/5

Womb

W surowym klimacie nadmorskiej Anglii wakacje spędza młoda dziewczynka, która poznaje rówieśnika, z którym łączy się niewidzialną nicią przyjaźni. Idylliczny czas przerywa wyjazd dziewczynki, jednak uczucie które między nimi zaistniało jest na tyle silne by przetrwać kilkanaście lat rozłąki. Ponowne spotkanie następuje, gdy oboje są już dorosłymi ludźmi i niemal natychmiast oboje odnajdują w sobie pokrewne dusze. I znowu wspólnie spędzany czas zostaje przerwany, tym razem w bardziej brutalny sposób, gdyż chłopak ginie w wypadku samochodowym. Współczesna medycyna daje jednak możliwość klonowania osób, wystarczy do tego próbka tkanek oraz kobieta do urodzenia dziecka. Dziewczyna poddaje się zabiegowi i niedługo potem rodzi kopię własnego chłopaka, z którym nie jest powiązana w naturalny genetyczny sposób. Wychowuje go jak syna, jednak żyją w odosobnieniu z uwagi na dyskryminacje osób urodzonych w wyniku klonowania. Sytuacja się zagęszcza, gdy dorosły już chłopak przyprowadza do domu inną kobietę, w tym momencie można zauważyć skrajne uczucia jakie targają wewnętrznie dziewczynę. Z jedne strony jest matką chłopca, która urodziła go i wychowała, z drugiej jednak strony ponownie odezwała się w niej dawna miłość do utraconego przed laty kochanka. Ostatecznie dochodzi do konfrontacji między obojgiem, podczas której dochodzi do fizycznego zbliżenia. Niestety chłopak nie potrafi sobie poradzić ze zmianą statusu i odchodzi zaś dziewczyna pozostaje w samotnej chacie oczekując na dziecko, którego tak na prawdę chciała już bardzo dawno temu.
Film porusza etyczny problem klonowania swych zmarłych bliskich. Czy takie osoby należy traktować jako nowe osoby, czy też kontynuację istnienia pierwowzoru. Naturalnym wydaje się, że powinna być to nowa indywidualność, w takim razie jaki jest w ogóle sens klonowania zmarłych. Czy przypadkiem nie jest to tylko i wyłącznie chore pragnienie odzyskania utraconej osoby?
Ocena: 4/5

Technotise - Edit and I

Jest rok 2075, a akcja rozgrywa się gdzieś w Europie na Bałkanach. Młoda studentka Edit ma trudności z zaliczeniem jednego z egzaminów, w tym celu wszczepia sobie nielegalny implant pozwalający na błyskawiczne zapamiętywanie przeczytanych treści. Dziewczyna, jako wolontariuszka, spędza czas z autystycznym geniuszem, który odkrył równanie opisujące zależność wszystkich sił rządzących wszechświatem. Niestety nikt nie potrafi go zrozumieć i konieczne jest uzyskanie wyjaśnień od autora. Nawet najpotężniejsze komputery po otrzymaniu równania nie potrafią sobie z nim poradzić, gdyż przez chwilę zyskują samoświadomość po czym same się wyłączają. Przez przypadek Edit poznaje to równanie i dzięki czipowi dokładnie zapamiętuje. Od tej chwili wszczepiona elektronika zyskuje świadomość i zaczyna samoistnie rozrastać się w ciele swej żywicielki. W końcu nawiązuje z nią kontakt i pomaga uniknąć ścigających ją agentów rządowych. Ostatecznie sztuczna inteligencja skazana jest jednak na śmierć, ale poznawszy wartość życia dokonuje ostatniego cudu nie uśmiercając Edit, z której ciałem połączyła się już nierozerwalnie.
Ciekawa wizja przyszłości poruszająca odwieczny problem sztucznej inteligencji i jej miejsca w społeczeństwie człowieka.
Ocena: 4/5

Cleanskin

Ewan jest agentem działającym w konspiracji i inwigilującym środowisko handlarzy bronią. Po kradzieży sporej ilości silnych materiałów wybuchowych pojawia się w Londynie zagrożenie ataków bombowych. Niedługo potem następuje pierwszy samobójczy zamach, Ewan otrzymuje tajną misję odnalezienia ludzi stojących za atakiem i wyeliminowanie ich. Podczas poszukiwań otrzymuje wytyczne z samej góry i usuwa kolejnych podejrzanych. W pewnym momencie dotychczas współpracujący z nim agenci obracają się przeciw niemu, udaje mu się jednak uciec oraz zapobiec kolejnemu atakowi. Niestety chwilę potem i tak następuje wybuch ładunku podrzuconego przez służby specjalne. Staje się jasne, że za zamachami stoi nowy rząd, który wykorzystał terror i lęk przed terrorystami by dojść do władzy i wprowadzić ograniczenia wolności obywatelskiej. Ewan w akcie zemsty udostępnia prasie zdobyte podczas akcji dokumenty oraz zabija swą bezpośrednią przełożoną za zdradę.
Film pełen napięcia i dynamicznych akcji. Zwrot w fabule następuje niespodziewanie i zmienia całkowicie sens podejmowanych przez bohatera akcji wyjaśniając dotychczas napotkane niewyjaśnione okoliczności.
Ocena: 4/5

2046

Artystyczna i bardzo liryczna opowieść o miłościach chińskiego pisarza mieszkającego w Hong Kongu w latach 60 XX wieku. Akcja filmu praktycznie nie opuszcza hotelu, w którym mieszkał główny bohater i opowiada o kobietach jakie tam poznał oraz o wpływie na jego twórczość. Na podstawie własnych doświadczeń pisze on powieść opowiadającą o roku 2046, w którym nic się nie zmienia, a do którego uciekają nieszczęśnicy ze złamanymi sercami by kontemplować swą depresję. Opuszczenie tego miejsca zależy od każdej z osób indywidualnie, niektórzy odnajdują wyjście natychmiast inni potrzebują na to lat. Jest to metafora stanu w jakim znajdują się osoby odrzucone w swym uczuciu miłości. Ogólnie film jest dość monotonny, a wręcz nudny, na uwagę zasługują jednak ciekawe zdjęcia.
Ocena: 3/5

Hatfields and McCoys

Historia dwóch rodzin osadników amerykańskich, których spory stały się przysłowiowe. Można je porównać do naszych Karguli i Pawlaków, jednak tam wszystko wydarzyło się na prawdę, a w wyniku konfliktów nie raz posuwano się do morderstw. Początkowo mężczyźni przewodzący obu rodzinom byli przyjaciółmi podczas walk w wojnie secesyjnej, jednak po jej zakończeniu wszyscy wrócili do domu i zajęli się własnymi gospodarstwami. Traf chciał, że rodzina Hatfieldów była bardziej przedsiębiorcza i szybko dorobiła się wysokiego statusu w społeczeństwie. Zawistna rodzina McCoysów dopatrywała się w tym własnej krzywdy co często kończyło się procesami o najbardziej błahe sprawy. Z uwagi na liczebność obu rodzin i krewnych nie dało się ustrzec od sporów, które zakończyły się zabójstwem, a później odwetem i zemstą. Koniec końców spór między oboma rodami stał się podstawą do powstania przysłowia, które w USA oznacza przykładowy poważny spór.
Ocena: 3/5

The Samaritan

Foley wychodzi z więzienia po 25 latach odsiadki za morderstwo. Na wolności czeka na niego syn zabitego przyjaciela z propozycją wspólnego przedsięwzięcia. Aby zachęcić starego wiarusa do współpracy, młody kanciarz podsuwa mu własną dziewczynę. Niedługo potem okazuje się, że jest ona jego córką, a chłopak w ten sposób zemścił się za śmierć ojca. W zamian za bezpieczeństwo dziewczyny wymusza na nim udział w zaplanowanym przekręcie, w którym córka odgrywa jedną z głównych ról. Niestety akcja przebiega zupełnie inaczej niż zaplanowali i w rezultacie giną wszyscy prócz Foleya, a córka zostaje poważnie ranna. Ojciec zawozi ją do dawnego przyjaciela, który ratuje dziewczynę, potrzebuje jednak dużo krwi, a tę daje Foley wykrwawiając się na śmierć.

Trochę zakręcony scenariusz jednak zgrabnie i realistycznie odegrany. Największym atutem filmu jest oczywiście główna rola Samuela L. Jacksona.

Ocena: 3/5

Czrne historie

Rozegraliśmy kilkanaście zagadek, większość była sztucznie zagmatwana, a jedna wręcz banalnie prosta - kobieta szła nad wodą, a jednak utonęła - szła po lodzie, który się pod nią załamał. Ogólnie zestaw ten jest mniej ciekawy niż podstawowa talia.
Ocena: 3/5

Prometheus

Jest rok 2089, archeolodzy na Ziemi odkrywają zbieżność pomiędzy malunkami niezależnie rozwijających się cywilizacji w postaci wskazania na ten sam układ gwiezdny. Kilka lat później bogaty filantrop finansuje wyprawę kosmiczną do odległej planety. Na miejscu ekspedycja odnajduje wymarłe ruiny starożytnych Inżynierów, którzy zasiali życie na Ziemi. Dość szybko okazuje się jednak, że w ciągu ponad 35 tysięcy lat zmieniła się polityka obcych do stworzonych przez siebie istot i ich ostatnim zamiarem było stworzenie broni masowego rażenia zdolnej oczyścić z życia całą planetę. Na szczęście eksperyment wymknął się spod kontroli i Inżynierowie sami padli ofiarą swego dzieła. Zgodnie z tradycją serii i tym razem towarzyszący wyprawie android stawia dobro swego właściciela ponad bezpieczeństwo i życie astronautów. Udaje mu się wybudzić jednego z pozostałych obcych, ten jednak natychmiast atakuje nowo przybyłych i wznawia dawno zaniechaną misję eksterminacji Ziemi. Reszta załogi w samobójczym rajdzie niszczy statek obcych, a tym samym ratuje swą macierzystą planetę. Przy życiu pozostaje jedynie jedna kobieta i uszkodzony android, jednak ich celem nie jest powrót do domu, a dalsze poszukiwanie Inżynierów.
Film jest prequel dotychczasowych filmów o obcych i chodź fabularnie wnosi więcej pytań niż odpowiedzi to zdecydowanie rozwija całą fabułę w bardzo interesującym kierunku. Oczywiście pod względem wizualnym jest to prawdziwe arcydzieło, nawet wykorzystana technologia 3D sprawiała wrażenie lepiej dopracowanej, gdyż scenografia nie była tak wyraźnie podzielona na plany jak w przypadku innych filmów tego typu.
Ocena: 4/5

The Lorax

Ekranizacja dziecięcej bajki o duchu drzew, który broni lasy przed wycinaniem. Historię Loraxa poznajemy z opowieści samotnika żyjącego poza miastem. W tej okolicy był kiedyś piękny las, jednak teraz pozostały tylko pustkowia i zatruwające powietrze miasto. Jednemu z mieszkańców udaje się zdobyć ostanie nasionko i zasadzić je w centrum miasta. Trudniejsze okazuje się jednak przekonanie mieszkańców metropolii do zmiany nastawienia. 

Proekologiczna bajeczka dla dzieci z puchatymi misiami i szczęśliwym zakończeniem. 

Ocena: 3/5

Parked

Główny bohater, Fred, z niewyjaśnionych przyczyn, zostaje bez mieszkania i trafia ze swym samochodem na parking w Dublinie. Niedługo potem zyskuje sąsiada, młodego ćpuna. Początkową nieufność zastępuje przyjaźń, a chłopak przypomina starszemu koledze o radościach jakie niesie ze sobą życie. Fred zakochuje się również, z wzajemnością, w poznanej na basenie starszej pani, nie potrafi jej jednak powiedzieć, że jest bezdomny i mieszka w samochodzie. Niestety pojawiają się również kłopoty, gdy młody narkoman nie może zwrócić pożyczonych pieniędzy. Ostatecznie zostaje dotkliwie pobity i umiera, jednak zdążył już zasiać w duszy Freda ziarno nowej nadziei, które zaczęło szybko kiełkować. Uczucie to staje się zresztą zaraźliwe i również jego partnerka powraca do dawno porzuconych idei. Kobieta, mimo wyjazdu do rodziny, powraca i daje do zrozumienia gotowość do rozpoczęcia nowego związku.
Ocena: 3/5

Game Change

Zakulisowa historia kampanii prezydenckiej w USA w 2008 roku pomiędzy kandydatem demokratów Barakiem Obamą, a republikaninem Johnem McCainem. Przegrywający w sondażach McCain potrzebował szybkiego i zdecydowanego ruchu, który dałby mu prowadzenie, w tym celu ogłoszono kandydaturę Sary Palin na stanowisko wiceprezydenta. Jak się potem okazało wybór był zbyt pochopny, gdyż Palin okazała się, mimo stanowiska gubernatora Alaski, całkowitą dyletantką w sprawach polityki wewnętrznej i zagranicznej. Co więcej, mimo swych braków w wiedzy, ignorował rady swych pomocników, a w końcu zwróciła się przeciw głównemu kandydatowi uważając te wybory za osobiste wyzwanie. Mimo zdobytej popularności, zgodnie z przewidywaniami, została szybko zapomniana po przegranych wyborach. 

Ocena: 3/5

Happiness Is a Warm Blanket, Charlie Brown

Krótka opowieść złożona z kilkunastu mniejszych historyjek obracająca się wokół głównego wątku dotyczącego oduczenia jednego z chłopców przywiązania do swego kocyka. Film zachowuje budowę gazetowych sekwencji humorystycznych z psychologicznym lub wręcz filozoficznym zabarwieniem.
Ocena: 3/5

Pożegnanie z Afryką - Karen Blixen

Barwna opowieść autorki o latach jakie spędziła na swej farmie w Afryce. Wbrew pozorom nie jest to powieść fabularna, a raczej dziennik opowiadany przez główną bohaterkę. Niewiele tu dialogów za to mnóstwo opisów i opowiadań. Poznajemy zwyczaje rodowitych mieszkańców oraz ich koegzystencję z białymi kolonizatorami na początku XX wieku. Ku memu zaskoczeniu książka nie była egzotycznym romansidłem, a przypomina raczej publikacje Cejrowskiego. Film nakręcony na jej podstawie więcej czerpie z biografii samej autorki niż z jej dzieła, gdyż bardzo niewiele pisze tu o sobie, a zdecydowanie więcej o otaczającej ją przyrodzie i ludziach. Bardzo spodobał mi się również swobodny język przekazu oraz pozbawione złudnej wyższości, choć nie protekcjonalizmu, nastawienie do rdzennej ludności.
Ocena: 4/5

LEGO Batman 2 DC Super Heroes

Kolejna część przygód Mrocznego Rycerza w świecie Lego, tym razem towarzyszą mu inni bohaterowie uniwersum DC, Superman, Green Lantern, Cyborg, Flash, Wonder Woman oraz wielu innych. Również po przeciwnej stronie spotkamy szerokie grono znanych anty-bohaterów, jednak głównymi przeciwnikami będą Joker i Lex Luthor. Nowością w serii gier Lego jest mini sandbox w części poza fabularnej, w którym mamy do dyspozycji całe miast oraz mnóstw złotych i czerwonych klocków do odnalezienia, niewinnych obywateli do uratowania, zbirów do złapania oraz wyzwań do pokonania. Nowej lekkości nadają postacie z umiejętnością latania, dzięki nim zwiedzanie miasta jest na prawdę przyjemne. Całą grę ukończyłem w 30 godzin co jest wynikiem przeciętnym jak na inne gry z serii tym razem jednak mniej czasu poświęciłem na powtarzanie rozdziałów fabularnych a więcej na eksplorację miasta.
Ocena: 4/5

Wrath of the Titans

Epicka opowieść o upadku bogów Olimpu. Hades, brat Zeusa oraz Ares, jego syn, planują uwolnić z Tartaru Kronosa, ojca, którego przed wiekami uwięził Zeus, Posejdon i Hades. Wraz z nim na ziemię powracają starożytne bestie czyniąc ogólne spustoszenie. W wyniku zdrady ginie Posejdon, a Zeus zostaje uwięziony, zaś jego moc jest wysysana. Jedynym ratunkiem jest Perseusz człowiek a jednocześnie syn Zeusa. Wyrusza w podróż by uwolnić ojca i pokonać zdrajców. Na swej drodze spotyka chimery, cyklopów i minotaury, by ostatecznie wypełnić swą misję. Niestety osłabieni bogowie zużywają resztki swych sił by pokonać gigantycznego Kronosa. Po zwycięskiej bitwie Zeus umiera, zaś ludzie muszą od teraz liczyć tylko na siebie.
Film jest alternatywną wersją mitologii greckiej w nowoczesnym wykonaniu pełnym spektakularnych i dynamicznych scen walki oraz komputerowych efektów specjalnych. W takich produkcjach co raz mniej zależy od umiejętności aktora, a co raz więcej od pracy grafików komputerowych.
Ocena: 3/5

D&D - Mokre i wietrzne ulice Agat

Po długiej przerwie (prawie trzy miesięcznej) wznawiamy sesje D&D w powiększonym składzie ;) 

W drodze przez pustynię w kierunku Agat spotykamy powietrzny żaglowiec Czerwonego Księcia, który zabiera nas szybko do miasta. Tu okazuje się, że ulice zostały opanowane przez różnego rodzaje żywiołaki, a mieszkańcy schronili się w pałacach książąt. Niestety anomalie dopadły ich i tutaj uwidaczniając się w postaci zwierzęcych uszu i ogonów. Dość szybko okazuje się, że jedyną pomoc, w kwestii odnalezienia artefaktu symbolizującego ten świat, może dać nam właśnie obradująca rada miasta. Natychmiast kierujemy się tam ulicami miasta, gdyż sprytnie udało nam się uniknąć bezpiecznej podwózki powietrznym statkiem. Po drodze spotykamy dwa elementale wodne i jednego powietrznego, które zdecydowanie chcą nas powstrzymać. Walka jest dość trudna, AC przeciwników to przynajmniej 24, a do tego cały czas używają silnych ataków obszarowych. W efekcie wszyscy zostaliśmy mocno poturbowani, a czarodziej i łotrzyk na chwilę stracili nawet przytomność. W końcu udało nam się ich pokonać zdobywając po 630 XP oraz klejnoty warte po 350 GP na głowę.

Sesja, z wiadomych powodów, była trochę krótsza i zakończyła się po jednej walce. Na szczęście to wystarczyło na przekroczenie progu 20 500 XP, a więc możliwości awansu na 10 LVL. Aktualnie mamy około 20 700 XP.

The Raven

Oparta o biografię Edgara Alana Poe opowieść kryminalna z połowy XIX wieku. W Boltimore zaczynają ginąć ludzie według scenariuszy opowiadań Poe. Policja zwraca się do pisarza z prośbą o pomoc w schwytaniu sprawcy. Sprawa nabiera dramatyzmu, gdy tajemniczy przestępca porywa ukochaną Edgara. Zdesperowany swą bezradnością proponuje mordercy wymianę życie jego za życie kobiety i w jego obecności zażywa truciznę. Niedługo potem zostaje odnaleziony w parku w krytycznym stanie, a niedługo potem umiera. 

Film jest barwną próbą wyjaśnienia zagadkowej śmierci pisarza, którego tak samo odnaleziono na ławce w parku powtarzającego w delirium nazwisko Raynlods. Mimo ciekawych scenerii i dobrej gry aktorskiej dostrzec można drobne niedociągnięcia w tworzeniu mrocznej atmosfery znanej z twórczości Poe, gdyby zamiast Cusacka główną rolę odegrał Norton efekt byłby znacznie lepszy.

Ocena: 3/5